Deep blue
Cały projekt stworzenia owego komputera nazwany został „Chip test”, a jego pomysłodawcą był niejaki Feng-hsiung Hsu. Projekt realizowano na Carnegie Mellon University, znanym z podobnych przedsięwzięć w przeszłości. System, jak mówią o nim specjaliści z Carnegie Mellon bazuje na tak zwanych siłowych metodach poszukiwania. Głównym sercem komputera jest 8 procesorów współpracujących ze sobą w celu większej efektywności. Sam program, dzięki któremu komputer może grać w szachy został napisany w znanym języku programowania C++. Dzięki temu komputer wylicza niemal 200 milionów kombinacji na sekundę. Początkowo funkcja grania w szachy napisana została na podstawie kilku prostych założeniach. Jedno z nich mówiło o bezpiecznej pozycji króla, inne o sposobach przesuwania figur po planszy itd. W późniejszym okresie do programu dodano specjalnie przeanalizowane zagrania mistrzów. Deep Blue wygrał z Kasparowem de facto jedną partię z całego meczu, ale i tak spowodowało to niemały zachwyt nie tylko uczonych. Po owej przegranej partii Kasparow stwierdził w jednym z wywiadów, że momentami zauważał niebywałą jak dla maszyny inteligencję i kreatywność. Uważał, że tak szeroko rozwinięta kreatywność nie może pochodzić od maszyny, sugerując tym samym, że w meczu komputerowi pomagali ludzie. Poniekąd zarzuty Kasparowa były prawdziwe, gdyż pomiędzy poszczególnymi partiami Deep Blue był modyfikowany, dodawano do jego pamięci ustawienia figur z poprzednich rozgrywek. Kasparow zażądał rewanżu, ale IBM odmówił i zaprzestał dalszego rozwijania komputera.
Słowa kluczowe: deep kasparow szachy inteligencja moduły
Komentarze
.gif)
