Bitwa pod Helsinborgiem

W latach 1700-1721 miała miejsce III wojna północna, zwana też wielką wojną północną. Wtedy to sprzymierzone siły Danii, Rosji, Saksonii i Prus toczyły zacięte walki z wojskiem szwedzkim.

Jedną z większych bitew tej wojny była bitwa pod Helsinborgiem, która rozpoczęła się 28 lutego 1710 roku. Gdy król Szwecji, Karol XII zmusił Duńczyków do zawarcia pokoju w miejscowości Traventhal wydawało się, że wojna zakończy się równie szybko jak się zaczęła. Dania jednak nie zrezygnowała z odzyskania straconych wcześniej prowincji takich jak Skanii czy Blekinge. Obustronne starania o te regiony stały się oficjalną przyczyną bitwy pod Helsinborgiem. Duńczycy dotarli pod miasto jako pierwsi i ufortyfikowali swoje pozycje czekając na armię szwedzką. Dużą rolę przed samą bitwą odgrywała pogoda, dokładniej gęsta mgła która rozpościerając się nad miastem zasłoniła obie armie przed sobą. Szwedzi wykorzystali warunki atmosferyczne by podejść bliżej miejsc, o których wiedzieli, że są obstawione przez armię duńską. Gdy mgła opadła okazało się, że Szwedzi są gotowi do ataku na lewe skrzydło armii duńskiej. Gdy jednak Duńczycy przesunęli część swoich oddziałów dowódca Szwedów zdecydował się zaatakować ich prawe, osłabione przez poprzedni manewr skrzydło. Ich atak nie powiódł się jednak, a dowódca został pojmany. Wkrótce jednak Szwedzi ponowili atak, który tym razem, dzięki przewadze liczebnej okazał się być sukcesem. Błędem było zaangażowanie się do obrony tej formacji głównodowodzącego całą armią marszałka Rantzau. Przez taką decyzję stracił kontrolę nad przebiegiem całej bitwy, przez  co szyki duńskiej armii zostały całkowicie rozsypane, a Szwedów od tej pory atakowały kompletnie niezorganizowane masy ludzi. Prędzej czy później Szwedzi musieli zyskać przewagę w tej bitwie. Tak też się stało, co ostatecznie przechyliło szalę zwycięstwa na ich stronę        

Słowa kluczowe: dania  szwecja  batalia  bitwa  helsinborg 

Dodaj swój komentarz

Twoje imię (nick):
*Treść komentarza: