Fryderyk I Barbarossa

4 marca 1152 roku na tron niemiecki wstąpił Fryderyk I Barbarossa, jeden z bardziej wybitnych władców pochodzących z dynastii Hohenstaufów.

Nieznana jest dokładna data jego urodzin, większość źródeł podaje, że był to rok 1125. Po ojcu, Fryderyku II przejął tytuł księcia Szwabii gdzie zasłynął ze swojego charyzmatu przywódczego. Następnym etapem jego kariery politycznej było stanowisko Króla Niemiec, dopiero potem został koronowany na cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Sposób sprawowania przez niego władzy był podobny do metod jakie stosowali inni wielcy cesarze tacy jak Justynian I Wielki czy Karol Wielki. Papież Eugeniusz III podczas wizyty Fryderyka w Konstancji w 1153 roku zaproponował atak zbrojny na tereny Włoch sugerując Fryderykowi, że może również tam zdobyć tron królewski. Kilka miesięcy później wojska niemieckie wkroczyły do Włoch. Była to kampania dosyć prosta dla doświadczonych żołnierzy cesarstwa, stąd efektem całej wojny było zaprzysiężenie 18 czerwca 1155 roku Fryderyka na króla Włoch. Gdy jednak w Stolicy Apostolskiej zmienił się Papież, na lini Cesarstwo-Watykan rozpoczęły się konflikty. Jeden z legatów papieskich oświadczył, że korona cesarska jest swojego rodzaju beneficjum w kościele. Chodziło o to, że Cesarz niemiecki miał stać się lennikiem papieża. W 1167 roku Włosi wykorzystali osłabienie pozycji Fryderyka poprzez konflikt z papieżem (który przegrał uniżając się przed nim) i zawiązały przeciwko niemu Ligę  Lombardzką. Fryderyk poprosił o pomoc Ryszarda Lwie Serce, ten jednak odmówił przysłania swoich wojsk, stąd kampania włoska tym razem z góry spisana była na straty. Za bitwę, która okazała się przechylić szalę zwycięstwa na stronę Ligi uważa się bitwę pod Legnano, w której Fryderyk został ranny, a przed dłuższy okres czasu uważano, że zginął w tej bitwie. Miasta włoskie zachowały swoją autonomię, ale wciąż były pod protektoratem Cesarstwa. Fryderyk zapisał się też w historii średniowiecza jako inicjator III Krucjaty. Z historii tej pochodzi legenda o rzekomym utonięciu cesarza podczas kąpieli w rzece Salem w Antiochii, oraz druga mówiąca, że Fryderyk nie zginął ale został zamieniony w kamień w pobliskiej jaskini i obudzi się wtedy gdy Niemcy będą go potrzebować.      

Słowa kluczowe: cesarz  średniowiecze  barbarossa  niemcy  fryderyk 

Dodaj swój komentarz

Twoje imię (nick):
*Treść komentarza: