Tajemnicze życie Bolesława Bieruta
Życie Bolesława Bieruta zanim został prezydentem Polski, przyczyny i sytuacje, w jakich został powołany na prezydenta oraz jego dalsze losy.
5 lutego 1947 roku Sejm Ustawodawczy wybrał z rekomendacji Henryka Kołodziejskiego pierwszego prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej. Został nim Bolesław Bierut, były zecer i działacz komunistyczny, a w chwili wyboru jako bezpartyjny. Ulica mówiła, że przeszedł drogę od „konfidenta do prezydenta”. A jak było naprawdę…co niektórzy twierdzili, że nazywał się Bolesław Rutkowski i był oficerem śledczym NKWD w 1935 roku i przesłuchiwał niejakiego angielskiego komunistę Aleksandra Orłowa, jednak w tym czasie B.Bierut siedział w więzieniu w warszawskim Mokotowie, co uchroniło go od stalinowskich czystek.
W październiku 1925 r. jako młody działacz komunistyczny został skierowany do zakonspirowanej międzynarodowej szkoły jako Iwaniuk. Przeszedł też przez szkolenie w zakresie wywiadu, sabotażu i dowodzenia. Później w 1927 r. skierowano go do Międzynarodowej Szkoły Leninowskiej prowadzonej przez Komintern, co otworzyło mu drogę na świat. Wykonywał tajemnicze zlecenia w Wiedniu, Pradze i Sofii. Został usunięty z Komunistycznej Partii Polski i wstąpił w szeregi bolszewickiej WKP.
Spekuluje się, że miał na celu rozbicie partii jako przeszkolony w tym celu agent. Uczynił to współpracując z policją polską, za co wyrzucono go z organizacji. Jednak są to tylko poszlaki. Powrócił w szeregi KPP (Komunistycznej Partii Polski) za wstawiennictwem Marcelego Nowotki. Adrian Kosarow oskarżał Bieruta w Radiu Wolna Europa, że pracował w generalnym komisariacie Białorusi, stworzonym przez Niemców w wydziale aprowizacji w Mińsku. Miał tam zostać przywieziony z Berlina. Kosarow podobno widział stosowne dokumenty, a więc był agentem sowieckim działającym u Niemców, ale to tylko też poszlaki.
Wiemy natomiast, że w październiku 1944 roku Stalin przesądził o wyznaczeniu Bieruta na prezydenta Polski. Kiedy Churchill zgłaszał sprzeciw Stalin oznajmił, że Bierut jest bezpartyjny. Bierut wyeliminował swojego konkurenta do władzy, Władysława Gomułkę, w 1948 r., którego oskarżono o odchylenia nacjonalistyczno-prawicowe, a w 1951 r. internowano, a Moskwa nie miała do krajowego Gomułki. Bierut został prezydentem Polski choć nadal uczestniczył w posiedzeniach politbiura, organizując je w Belwederze. Zmarł w Moskwie 12 marca 1956 roku, po ujawnieniu części zbrodni stalinowskich. Oficjalną przyczyną śmierci była zakrzepica tętnicy płucnej. Jednak pogłoski mówiły o otruciu.
Komentarze
.gif)