Powstanie nowych państw na Półwyspie Arabskim
Liczne działania w latach 60. i 70. dwudziestego wieku doprowadziły do wyzwolenia się wszystkich państw Półwyspu Arabskiego od ZSRR i w ogóle wpływów Europy.
Efektem walk narodowowyzwoleńczych, które były prowadzone przez społeczności arabskie, Wielka Brytania zmuszona została do ustąpienia ze strategicznego rejonu Zatoki Perskiej i do nadania pełnej niepodległości znajdującym się tu protektoratom. Niezależność jako pierwszy w 1967 roku uzyskał Jemen Południowy, obejmujący terytoria dawnej kolonii Aden i utworzonego w 1959 roku protektoratu Południowoarabskiej Federacji Emiratów Arabskich. Nowo powstałe państwa jako Ludowo-Demokratyczna Republika Jemenu przez wiele lat uzależniona była od ZSRR. W maju 1990 roku w wyniku długotrwałych pertraktacji połączyło się z Jemenem Północnym tworząc Zjednoczoną Republikę Jemeńską. W nowym państwie od początku destabilizowały głębokie przeciwieństwa między północą a południem. Doprowadziły one do rozpadu jedności.
W 1994 roku część południowa próbowała drogą zbrojną dokonać secesji. W roku 1968 roku przekształcono Federację Emiratów Arabskich w Unię 7 szejkanatów Omanu Traktatowego oraz Bahrajnu i Kataru pod wpływami brytyjskimi. Federacja ta okazała się nietrwała, bo już w 1971 roku wystąpiły z niej Bahrajn i Katar oraz Ras al.-Chajma, proklamując niepodległość. Pozostałe szejkanaty utworzyły niepodległą Federację Zjednoczonych Emiratów Arabskich, do której to na początku 1972 roku przystąpił także Ras al.-Chajna.
W 1971 roku pełną niepodległość uzyskał Oman. W ten sposób cały Półwysep Arabski uwolnił się od zwierzchnictwa Europy. Bogate pokłady ropy naftowej zrobiły, że państwa tego rejonu stały się wkrótce poważnym czynnikiem w stosunkach międzynarodowych, wpływającym w istotny sposób na całokształt polityki i gospodarki globalnej.
Słowa kluczowe: oman jemen zsrr Ras al-chajn bahrajn
Komentarze
.gif)