Operacja Pustynna Burza
Akcje wojenne na terenie Iraku, klęska Husajna.
W nocy z 16 na 17 stycznia 1991 roku z baz na terytorium Arabii Saudyjskiej, później także Turcji, rozpoczęto atak lotnictwa wojsk sprzymierzonych na Irak. Siły koalicji antyirackiej, którymi dowodził generał Norman Schwarzkopf. Wynosiły one siedemset tysięcy żołnierzy. Do koalicji należały USA, Arabia Saudyjska, Egipt, Wielka Brytania, Francja, Włochy, Kanada, Syria, Pakistan, Kuwejt, Bangladesz, Zjednoczone Emiraty Arabskie oraz symboliczne kontyngenty z innych krajów, w tym Czechosłowacji, Polski i Węgier. Finansowo operację tą wspierały Niemcy i Japonia, którym konstytucje zabraniały udziału poza granicami państwa. Armia ta miała trzy i pół tysiąca czołgów i 1800 samolotów bojowych. Irak zaś miał do obrony pięćset tysięcy żołnierzy, 4200 czołgów i 650 samolotów bojowych. W tej wojnie zostały wykorzystane najnowsze urządzenia.
Podczas tego konfliktu Irak próbował wciągnąć Izrael do wojny i nadania jej charakteru „świętej wojny islamskiej”, jednak nie powiodło się. Flota została całkowicie zniszczona, a Izrael nie zareagował na rakietowe ataki. Obawiając się użycia broni ABC spowodowały z 23 na 24 lutego, w nocy, rozpoczęcie drugiej części operacji, w postaci zmasowanej ofensywy lądowej i w wyniku tego rozbito główne zgrupowania armii irackiej. Ponosząc klęskę Husajn ogłosił wycofanie 27 lutego wojska z Kuwejtu oraz gotowość przyjęcia rezolucji Rady Bezpieczeństwa. Działania wojenne zostały wstrzymane, podpisano rozejm, na mocy którego zobowiązania Irak do ujawnienia stanu prac nad bronią nuklearną, wprowadzono ograniczenia eksportu ropy i wypłacenie odszkodowania za skutki wojny, w tym wyciek ropy w Kuwejcie. Doszło do ugody. Husajn przyjął warunki, zachowując władzę, ale tłumiąc powstanie Kurdów na północy i wspieranych przez Iran szyitów na południu. Irak poniósł wielkie straty.
Komentarze
.gif)