Kryzys Iracki
Pierwsza wojna w Iraku nie przyniosła oczekiwanych skutków. Nastąpiły dalsze działania Husejna na tamtejszym polu.
Zwycięstwo nad Irakiem w 1991 roku nie miało epilogu, a kryzys wciąż trwał. Oszczędzając Husajna, USA miała nadzieję, że uniknie się anarchii w tym kraju, co mogłoby zachwiać kruchą równowagą sił w regionie Bliskiego Wschodu. Dlatego też USA nie udzieliła pomocy powstańcom szyickim ani kurdyjskim, pozwalając Husajnowi na zdławienie tych powstań. USA liczyło, że obalenie dyktatora nastąpi przez samych Irakijczyków, co pozwoliły Husajnowi opanować sytuację w kraju. Poza zasięgiem została tylko część Kurdystanu na północ od 36 równoleżnika i obszary szyickie od 32 równoleżnika, jako strefa bezpieczeństwa, kontrolowana przez aliantów. Pozycja Husajna wzmocniła się w kraju i na arenie międzynarodowej. Filarami jego były armia i aparat sił bezpieczeństwa. Irak nie wywiązał się z nałożonych sankcji, lotnictwo amerykańskie w latach 1993, 1996, 1998 przeprowadziło karne bombardowanie irackich centrów dowodzenia. W 1998 roku INZ podjęło decyzję o przedłużeniu sankcji wobec Iraku, ale Husajn zerwał współpracę z tą organizacją. W 1995 roku został ogłoszony i uruchomiony program „Ropa za żywność”, co miało dać większe możliwości podniesienia się z kryzysu tego kraju. Z głodu i chorób umierały tysiące ludzi.
Wiele państw opowiadało się za zniesieniem sankcji. Jednak przeciw były USA i Wielka Brytania, które wspomagały koalicję antysaddamowską. Prowadziły też ostrzał infrastruktury militarnej Iraku, wykorzystując do tego celu loty patrolowe w strefie bezpieczeństwa. Cały kryzys pogłębił się po wydarzeniach z 11 września 2001 roku. Nowa strategia obrony USA zakładała, że w ramach wojny z terroryzmem USA mają prawo do prewencyjnego uderzenia na każdy wrogi kraj, który może zagrozić atakiem terrorystycznym. D początku wśród potencjalnych celów, obok Afganistanu Talików, wymieniano Saddamowski Irak. Prezydent George W. Bush 29 stycznia 2002 roku zaliczył Irak, Iran, Koreę Północną do osi zła. Od lata 2002 roku USA przygotowywała się do interwencji zbrojnej w Iraku. Interwencję uzasadniono tym, że Irak miał zagrażać światowemu pokojowi. Chodziło o znalezienie i zlikwidowanie broni masowej zagłady oraz położenie kresu domniemanym powiązaniom rządu w Bagdadzie z organizacjami terrorystycznymi w tym z Al.-Kaidą. Jednak USA nie przekonało do tego społeczności międzynarodowej i 15 lutego 2003 roku przez wiele stolic przeszły demonstracje pokojowe. Irak zgodził się na wpuszczenie międzynarodowych ekspertów. Przeciwnicy wojny głosili, że chce przejąć kontrolę nad złożami ropy irackiej i gazu ziemnego, dzięki czemu zmonopolizowałoby dostęp do największych zasobów paliwowych na świecie. Obawiano się, że konflikt naruszy równowagę w regionie i przyniesie odwrotne rezultaty niż by zakładano.
Słowa kluczowe: USA husajn irak wielka brytania
Komentarze
.gif)