II wojna w Zatoce Perskiej
Ameryka i Wielka Brytania powzięły szturm na Irak i ostatecznie pojmały Saddama.
20 marca 2003 roku we wczesnych godzinach rannych rozpoczęto operację „Iracka Wolność”. Było to uderzenie lotnicze w miejsca, gzie domniemywano mógł przebywać iracki przywódca. W rzeczywistości działania wojenne trwały już od kilku miesięcy. W sierpniu 2002 roku lotnictwo amerykańskie i angielskie w ramach akcji „Południowe ognisko zintensyfikowało naloty na system obrony przeciwlotniczej Iraku oraz inne cele strategiczne właściwy konflikt poprzedziło ultimatum, w którym prezydent Bush dawał Husajnowi 48 godzin na opuszczenie kraju, jednak odrzucono je. Pierwszy plan zakładał atak z dwóch kierunków: południowego z baz Kuwejtu i innych krajów w Zatoce Perskiej oraz od północy z terenu tureckiego Kurdystanu. Jednak prawdopodobnie Turcja odmówiła udostępnienia swego terytorium. Prawdopodobnie dlatego, że USA sprzeciwiła się wkroczeniu wojsk tureckich do północnego Iraku, chcąc utworzyć pas bezpieczeństwa, co wywołałoby sprzeciw miejscowych Kurdów. Amerykanie zaś liczyli na kurdyjską partyzantkę. Jednak nie udało się też stworzyć szerokiej koalicji antyirackiej. Bezpośredni udział w inwazji wzięły wojska USA, Wielkiej Brytanii, Australii, Danii i Polski, w sumie 297 tysięcy żołnierzy. Inne zaś państwa wsparły finansowo i logistycznie. 1 maja 2003 roku zakończono regularne działania wojenne. Rządy Saddama Husajna zostały obalone, ale dyktatora ujęto dopiero 13 grudnia 2003 roku w pobliżu Tirkitu.
Słowa kluczowe: husajn USA wielka brytania irak
Komentarze
.gif)