Obszar generalnego gubernatorstwa od 1939-1945
Generalne gubernatorstwo podczas II wojny światowej.
Generalne Gubernatorstwo obejmowało obszar państwa polskiego, który w 1939 roku został włączony do Trzeciej Rzeszy. Na mocy dwóch dekretów Hitlera z października 1939 roku władze Trzeciej Rzeszy podzieliły ziemie polskie na dwie części. Województwa pomorskie, poznańskie, śląskie, większość łódzkiego razem z Łodzią, Suwalszczyzna, północna i zachodnie części województwa kieleckiego i krakowskiego włączono bezpośrednio do Niemiec. Z pozostałych terenów utworzono Generalne Gubernatorstwo z czterema dystryktami takimi jak krakowskim, warszawskim, radomskim i lubelskim. Po agresji Niemiec na ZSRR w czerwcu 1941 roku utworzono piąty dystrykt we Lwowie i wówczas mieszkało na tym obszarze 16,5 mln osób. Stolicą Generalnego Gubernatorstwa był Kraków, gdzie na Wawelu rezydował generalny gubernator Hans Frank. Warszawa została zredukowana do roli miasta siedziby dystryktu. Władze w Generalnym Gubernatorstwie dopuszczały używanie języka polskiego. Z wyjątkiem szkolnictwa powszechnego zlikwidowane zostały pozostałe typy szkół. Ograniczono rozwój życia artystycznego, literackiego, sportowego i naukowego. Represje objęły kościół katolicki. Niemcy wyrazili jedynie zgodę na działalność straży pożarnej, Poleskiego Czerwonego Krzyża i od 1940 roku Rady Głównej Opiekuńczej. Okupanci traktowali Generalne Gubernatorstwo jako teren eksploatacji siły roboczej, bazę surowcową i rolniczą. Ludność była poddawana nieustannie terrorowi, stworzyli system obozów koncentracyjnych i obozów śmierci. Do Generalnego Gubernatorstwa zwozili żydów z innych terenów Polski, aby poddać ich eksterminacji.
Słowa kluczowe: gubernatorstwo niemcy zsrr frank warszawa
Komentarze
.gif)