Greckie powstanie 1821-29
Rządy Ipsilanti i greckie powstanie w dziewiętnastym wieku.
W marcu 1921 roku Ipsilanti wkroczył wraz ze swymi zwolennikami n terytorium Turcji, ale dopiero po jego porażce rozpoczęło się powstanie greckie przeciwko władzy tureckiej. Powstanie to zostało zainspirowane przez ideały narodowościowe rozwijane w Towarzystwie Przyjaciół, czyli heterii (Filiki Eteria), którego członkowie wybrali na przywódcę Aleksandra Ipsilantiego, rosyjskiego generała syna władcy Wołoszczyzny. Podczas tego powstania okrucieństwa popełniano po obu stronach, ale powstanie zyskało powszechne poparcie świata chrześcijańskiego. Przystąpiło do niego wielu ochotników z innych krajów. Pod koniec 1821 roku Grecy odnieśli sukcesy na lądzie, jak i na morzu. W styczniu 1822 roku zwołano Zgromadzenie Narodowe, które proklamowało niepodległość. Cztery lata później egipski pasza Muhammad Ali odbił Peloponez i zagroził przywróceniem władzy tureckiej. Na konferencji w Londynie w 1827 roku Wielka Brytania i Rosja zaoferowały usługi mediatorskie dążąc do zagwarantowania autonomii państwa greckiego. Turcja sprzeciwiła się ustaleniom traktatu i Wielka Brytania, Francja i Rosja wysłały połączone siły, które zadały klęskę flocie egipsko-tureckiej w bitwie pod Nararino w 1827 roku. W 1829 roku armia rosyjska zajęła Adriangod i zagroziła Stambułowi. Turcy przystali na podpisanie traktatu pokojowego i londyńska konferencja w 1832 roku potwierdziła niepodległość Grecji. Rok później książę bawarski Otton I został koronowany na króla Grecji w Atenach.
Komentarze
.gif)