Gospodarka planowa w PRL
Plany rozbudowy gospodarki planowej za PRL w Polsce i jej skutki.
Działalność gospodarcza w Polsce po 1945 roku w której nie decydowały rachunek ekonomiczny i warunki rynkowe czyli popyt i podaż, ale z góry ustalony plan. Do przyjętych założeń musiały się dostosować zakłady pracy, przedsiębiorstwa i zjednoczenia. Pierwszy trzy letni plan gospodarczy został ogłoszony w 1947 roku. W jego ramach komuniści prowadzili miedzy innymi tzw. bitwę o handel, będącą uderzeniem w prywatną inicjatywę i spółdzielczość. Plan zakładał również scalenie Ziem Odzyskanych z resztą kraju. W końcowym okresie planu trzyletniego rozwinęło się współzawodnictwo pracy. Podobnie jak kolektywizację, przejęto je z radzieckich wzorów. W latach 1950-55 realizowano w PRL plan sześcioletni, który zakładał wzrost produkcji przemysłowej o sto pięćdziesiąt procent, rolnictwa o pięćdziesiąt procent i podniesienie dochodu narodowego o sto dwanaście procent. Wybuch wojny koreańskiej przekreślił założenia planu. Najważniejsze budowy tego okresu to Nowa Huta, Huta Warszawa, Huta im. Bieruta w Częstochowie, fabryki samochodowe na Żeraniu i w Lublinie. W grudniu 1955 roku przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego Hilary Minc poinformował, że przemysł wykonał plan z nadwyżką, rolnictwo zaś nie zrealizowało wcześniej ustalonych założeń. Od systemu gospodarki planowej Polska odeszła w 1989 roku
Słowa kluczowe: gospodarka polska prl
Komentarze
.gif)