Odwilż październikowa
Znaczenie polityczne odwilży październikowej.
W 1956 roku trwający zaledwie kilka miesięcy okres łagodniejszego kursu politycznego, realizowanego przez nowe kierownictwo partii, na której czele stał Władysław Gomułka. Rolę katalizatora przemian w kraju odegrały strategiczne wydarzenia poznańskie w czerwcu 1956 roku oraz zmiany na stanowisku I sekretarza KC PZPR. Po śmierci Bolesława Bieruta dla wszystkich frakcji w PZPR najlepszym kandydatem na I sekretarza partii był Władysław Gomułka. On też objął to stanowisko po bardzo burzliwym VIII Plenum, podczas którego niespodziewanie przyleciała z Moskwy delegacja KPZR x Nikitą Chruszczowem, a wojska radzieckie przemieszczały się z zachodnich i północnych części kraju w kierunku stolicy. Zmiany w partii, odsunięcie od władzy kilku działaczy konserwatywnych oraz proradzieckich do których należał Konstanty Rokossowski, rozbudziły nadzieje w społeczeństwie, tym bardziej, że Gomułka uznał słuszność protestów robotników w Poznaniu w czerwcu 1956 roku. Na wiecach załogi zakładów pracy i tysiące mieszkańców miast deklarowały poparcie dla towarzysza Wiesława oraz zachodzących w kraju przemian społeczno-politycznych. Kulminacyjnym momentem październikowych dni był wiec na placu Defilad w Warszawie dwudziestego czwartego października 1956 roku. Manifestacja zgromadziła kilkaset tysięcy ludzi. Wszyscy oczekiwali, że I sekretarz złoży deklarację rozpoczęcia drugiego etapu przemian. Tymczasem Władysław Gomułka swoje przemówienie zakończył wezwaniem do zakończenia wiecowania i manifestacji. Dorobkiem października była jawność i demokratyzacja na pewien czas życia politycznego w kraju. Zelżała cenzura, a w prasie ukazywały się rzetelne informacje. Zwolniono z aresztu domowego prymasa Stefana Wyszyńskiego. Zaniechano przymusowej kolektywizacji, unormowano stosunki z kościołem, powstały kluby inteligencji katolickiej. Już na początku 1957 roku Gomułka zaczął odchodzić od odwilży.
Słowa kluczowe: odwilż Bierut Gomułka kpzr Chruszczow
Komentarze
.gif)