Raymond Poincare
Życie i działalność francuskiego polityka przełomu dziewiętnastego i dwudziestego wieku.
Francuski polityk, który urodził się w 1860 roku, a zmarł w 1934. Był prezydentem w latach 1913-20, gorący zwolennik bezwzględnego egzekwowania od Niemiec ogromnych reparacji nałożonych na nie w Wersalu. Jako premier w latach 1912-13 przewidując wybuch wojny znacznie wzmocnił obronność Francji, przedłużając służbę wojskową z dwóch do trzech lat, oraz zacieśnił sojusz z Wielką Brytanią i Rosją. W 1913 roku został wybrany na prezydenta, co świadczyło o wzroście nastrojów wojennych we Francji. W chwili wybuchu wojny stał się rzecznikiem bezkompromisowej walki. Po klęsce Niemiec w 1918 roku uważał, że warunki spłaty niemieckich kontrybucji, które zawarto w traktacie wersalskim, są zbyt łagodne. Ponownie został premierem od 1922-24, a w 1923 zarządził okupację Zagłębia Ruhry w celu wyegzekwowania niemieckich płatności. Rosnący nacjonalizm w Niemczech, który był podsycany galopującą inflacją, wywołaną okupacją Ruhry doprowadził do zawieszenia wszelkich płatności. W 1924 roku Poincare ustąpił ze stanowiska premiera. Podczas ostatnich dni kierowania rządem w latach 1926-29 stworzył gabinet tak zwanej unii narodowej oraz ustabilizował gospodarkę. Przeszedł na emeryturę w 1929 roku nie przestając jednak nawoływać do egzekwowania kontrybucji od Niemiec oraz przygotowywania Francji do obrony przed spodziewaną kolejną niemiecką agresją.
Komentarze
.gif)