Salami taktyka
Działalność komunistów w Europie Środkowowschodniej już po drugiej wojnie światowej i jej wpływ na dalsze losy Europy.
Sposób politycznej działalności komunistów w Europie Środkowowschodniej po II wojnie światowej, której celem było stopniowe ograniczenie wpływów, a później likwidacja partii opozycyjnych. Określenie powstało na Węgrzech w latach 1945-47, lider komunistów Matyas Bakosi powiedział, że taktyka jego partii polegała na „okrawaniu dzień po dniu, kawałek po kawałku czyli tak jak się kroi salami, pozycji Niezależnej Partii Drobnych Rolników”. Dzięki taktyce salami rola NPDR została znacznie ograniczona, a jej czołowi działacze, Bela Kovacsa i Ferenc Nagy pozbawieni stanowisk. Kovacsa wywieziono do ZSRR. Nagy zaś musiał udać się na emigrację. Podobne sposoby walki politycznej stosowali komuniści w innych krajach takich jak Polska, która była wymierzona w Polskie Stronnictwo Ludowe, w Bułgarii w Bułgarski Ludowy Związek Chłopski, a w Rumunii w Partię Narodowo-Chłopską. W 1947 roku komuniści ostatecznie rozprawili się z opozycją. Stanisław Mikołajczyk ratował się ucieczką, lider BLZCh Nikoła Petkow został stracony, a przewodniczący PNCh Juliu Maniu skazany na długoletnie więzienie.
Komentarze
.gif)