Rewolucja krakowska
Połowa wieku dziewiętnastego i ówczesne powstanie w RP Krakowskiej.
Było to powstanie narodowowyzwoleńcze w Rzeczypospolitej Krakowskiej w 1846 roku, które miało być częścią planowanego, ale zakończonego fiaskiem, ogólnopolskiego powstania w trzech zaborach. Rozpoczęło się w Krakowie w nocy z 21 na 22 luty. Po wycofaniu się z miasta wojsk austriackich władzę przejął Rząd Narodowy Rzeczpospolitej Polskiej. Na czele tego rządy stali Jan Tyssowski, Ludwik Gorzkowski, Aleksander Grzegorzewski i K. Rogawski. Wydano wzywający do walki i zapowiadający reformy społeczne „Manifest do narodu polskiego” i przystąpiono do mobilizacji. 24 lutego Tyssowski ogłosił się dyktatorem, a w dniu następnym przybył do Krakowa wybitny konspirator Edward Dembowski. Niestety klęska sił powstańczych Adama Suchorzewskiego w bitwie z Austriakami pod Gdowem, niefortunna procesja na Podgórze i śmierć jej organizatora Dembowskiego, a także sama dysproporcja sił i wroga postawa chłopów przesądziły o klęsce powstania, które upadło 3 marca 1846 roku. Następstwem tej klęski była likwidacja Rzeczpospolitej Krakowskiej i wcielenie jej terytorium do Austrii 16 listopada 1846 roku.
Słowa kluczowe: rzeczpospolita krakowska rogawski rewolucja dembowski
Komentarze
.gif)