Husajn ibn Talar
Życie i działalność króla Jordanii w dwudziestym wieku.
Urodził się w 1935 roku, a zmarł w 1999 roku. Był to król Jordanii od 1953 roku, wnuk Abdullaha ibn Husajna. Jako emir objął w 1920 roku ron pozostającej pod brytyjskim mandatem Transjordanii. Jordania uzyskała niepodległość w 1927 roku. Z chwilą wstąpienia na tron Husajn podjął próbę ożywienia gospodarki kraju, zmuszony był jednak korzystać z pomocy zachodu. Podczas izraelsko-arabskiej wojny sześciodniowej w 1967 roku utracił na rzecz Izraela Zachodni Brzeg Jordanii. W 1970 roku krwawo rozprawił się uchodźcami palestyńskimi, którzy po tej wojnie znaleźli się w Jordanii, zlikwidował bazy Organizacji Wyzwolenia Palestyny w skrócie OWP. Przeciwstawiał się oskarżeniom sąsiednich państw arabskich, że osłabił palestyński ruch oporu przeciwko Izraelowi. Od 1979 roku jego polityka stała się bardziej elastyczna. Pogodził się z przywódcą OWP Jasirem Arafatem i zaczął odgrywać kluczową rolę w próbach inicjatyw pokojowych na Bliskim Wschodzie. W 1988 roku oficjalnie zrzekł się roszczeń Jordanii do Zachodniego Brzegu, a w 1992 roku zawiesił trwający trzydzieści dwa lata zakaz działania partii politycznych. W 1994 roku podpisał z premierem Izraela Icchakiem Rabinem traktat pokojowy.
Komentarze
.gif)