Horatio Nelson
Nelson jako brytyjski admirał i jego wpływ na losy całej Europy.
Urodził się w 1758 roku, a zmarł w 1805 roku, był brytyjskim admirałem, wicehrabia. Dwukrotnie pokonał morską potęgę Francji. W wieku dwunastu lat wstąpił do marynarki, a mając dwadzieścia lat został kapitanem. Kiedy wybuchła wojna z Francją w 1793 roku objął dowództwo okrętu wojennego Agamemnon i służył pod dowództwem generała Samuela Hooda. Podczas udanego ataku na Korsykę w 1794 roku stracił prawe oko. Nelson miał znaczny udział w zwycięstwie nad flotą francuską i hiszpańską w pobliżu Przylądka Św. Wincentego. W 1797 roku został mianowany kontradmirałem. W tym samym roku podczas nieudanej próby zajęcia Santa Cruz stracił prawą rękę. Nie zdołał przeszkodzić wyprawie generała Bonapartego do Egiptu, ale w bitwie pod Abu Kir w delcie Nilu w 1798 roku rozgromił flotę. W 1799 roku wspierał króla Obojga Sycylii w walkach o odzyskanie Neapolu zdobytego przez Francuzów. W Neapolu nawiązał romans z lady Emmą Hamilton, żoną brytyjskiego ambasadora. Powracając do kraju witany był jak bohater. W 1801 roku otrzymał rozkaz wypłynięcia na Bałtyk z adm. Hyde’em Parkerem, aby zaatakować sojusznika Francji, flotę duńską. Sprzeciwił się rozkazom admirała udając, że nie widzi sygnałów. W bitwie pod Kopenhagą pokonał flotę duńską i za zasługi otrzymał tytuł wicehrabiego. W 1803 roku podczas wojny z Francją przejął dowództwo na Morzu Śródziemnym. Przez dwa lata blokował flotę francuską w Tulonie. W 1805 roku pokonał flotę francuską i hiszpańską w bitwie pod Trafalgarem. W bitwie tej został śmiertelnie ranny, ale zwycięstwo to uchroniło Wielką Brytanię przed inwazją Napoleona i stworzyło podstawy brytyjskiej potęgi morskiej na prawie całe stulecie. W 1849 roku wystawiono Nelsonowi pomnik na Trafalgar Sauer w Londynie.
Słowa kluczowe: nelson wielka brytania admirał
Komentarze
.gif)